Contest.pl: Podobno zainteresowałeś się informatyką bardzo wcześnie. Większość nastolatków interesuje się raczej muzyką a nie tak skomplikowaną dziedziną nauki. Czy może Twoi nauczyciele rozpoznali w Tobie talent w tym kierunku?  Jak to się zaczęło?

Zainteresowałem się informatyką około 12 roku życia, gdy rodzice kupili mi komputer Sam Coupé (rzadki brytyjski komputer z procesorem Z80). Dość szybko zacząłem na nim programować. W pewnym stopniu uważam, że te prostsze komputery sprzed lat były lepsze do nauki informatyki niż dzisiejsze, dużo bardziej skomplikowane komputery i systemy operacyjne.

Początkowo interesowałem się raczej matematyką. Po dobrych wynikach w konkursie matematycznym dla podstawówek, udało mi się zostać stypendystą Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci, który organizuje obozy naukowe dla uczniów, co było fantastyczną sprawą. Nie mogłem się doczekać kolejnego obozu, gdzie nie tylko wielu rzeczy się nauczyłem, ale też poznałem wielu zdolnych ludzi.

Contest.pl: Czy podczas Twojej nauki w liceum, poświęciłeś się tylko informatyce, czy także znalazłeś czas na startowanie w konkursach i olimpiadach z innych przedmiotów?

Startowałem w olimpiadzie matematycznej, trzykrotnie na olimpiadzie międzynarodowej (podobnie jak w informatycznej).

Contest.pl: Czy przygotowując się do Twoich licealnych startów rozwiązałeś wiele zadań programistycznych? Nie miałeś zbyt wiele wolnego czasu na nic innego – czy warto się aż tak poświęcać aby odnieść sukces? Czy nie żałujesz czasu spędzonego na przygotowaniach?

Nie, raczej nie. Jeszcze nie miałem w domu dostępu do Internetu, i nie istniały takie bazy zadań online jakie dostępne są teraz. Ale rzeczywiście poświęcałem sporo czasu na naukę matematyki i informatyki. Informatyki uczyłem się między innymi na podstawie książek olimpiady informatycznej, z testami dołączonymi na dyskietkach.

Czy żałuję źle spędzonego czasu? Oczywiście że nie, nie mam czego żałować. Szczególnie obozy naukowe Funduszu, to była zawsze super frajda.

Contest.pl: Twoja popularność wiąże się ze spektakularnymi zwycięstwami w konkursach programistycznych, które z nich miały największy wpływ na Twoją przyszłość?

Ciężko powiedzieć. Olimpiada informatyczna bardzo dużo mnie nauczyła, to dzięki niej poważniej zainteresowałem się algorytmiką. Sukcesy w konkursach ACM-u, TopCoder, Google, dały mi sporą międzynarodową renomę. Myślę, że największa wartość konkursów to kontakty nawiązane z innymi uczestnikami.

Contest.pl: W swoim dorobku masz tytuł finalisty Brytyjskiej Olimpiady Informatycznej. Skąd takie osiągnięcie? Czy mieszkałeś kiedyś w Wielkiej Brytanii?

W trzeciej klasie liceum mieszkałem i uczyłem się w Warwick School w Anglii. Reprezentowałem Wielką Brytanię na międzynarodowej olimpiadzie informatycznej w 1999 roku.

Contest.pl: Wolisz zawody drużynowe czy indywidualne? Które z tych zawodów Twoim zdaniem bardziej symulują pracę profesjonalnego programisty?

Każde mają swoją specyfikę. Nasza drużyna na konkursy ACM była bardzo dobra i dobrze zgrana, więc świetnie się w niej czułem.

Zawody raczej nie symulują pracy profesjonalnej, chociaż przydatne umiejętności i wiedza w pewnym stopniu się pokrywają.

Contest.pl: Czy zauważasz duże różnice między studiami w Polsce, a w Stanach Zjednoczonych?

Wszystkie przedmioty w USA prowadzone są profesjonalnie, w Polsce różnie bywa. Z kolei w Polsce studenci często są sporo lepiej przygotowani przez szkołę średnią, szczególnie na dobrych uczelniach. W USA jest bardzo duży nacisk na badania na etapie doktorskim.

Contest.pl: Chciałeś pracować w Azji. Czy nadal o tym myślisz czy Twoje marzenia zostały zweryfikowane przez zdobywane doświadczenie?

Byłem w Korei i w Chinach dzięki konkursom, całkiem mi się tam podobało. Planuję jeszcze pojechać do Azji nie raz, choć zapewne nie na stałe. Na razie dobrze mi się pracuje w Kalifornii.

Contest.pl: Czy Twoja praca umożliwiła Ci poznanie kogoś ze sław pracujących obecnie w Google?

Tak, sporo jest znanych osób, i czasem z nimi współpracuję, głównie przez emailową wymianę informacji i wspólną pracę nad kodem źródłowym. Przykładowo, wymieniłem trochę emaili z Guido von Rossum, twórcą języka Python. Grałem też z Sergeyem Brin w siatkówkę.

Contest.pl: Czy mógłbyś uchylić rąbka tajemnicy i powiedzieć nad czym teraz pracujesz?

Od niedawna pracuję nad Google Commerce Search – wyszukiwarką produktów, której używają sklepy internetowe na swoich serwisach. Ten projekt bardzo mi się podoba, bo jestem w swoim żywiole – moja praca to głównie matematyka i algorytmika.

Contest.pl: Dziękuję za rozmowę.

Gennady, mimo młodego wieku wygrał Międzynarodową Olimpiadę Informatyczną już po raz drugi, a w zawodach tych uczestniczył już po raz piąty zdobywając do tej pory jeden srebrny i cztery złote medale. Tego lata zwrócił już na siebie uwagę środowiska programistycznego zajmując drugie miejsce w przygotowanym przez CodeChef July 2010 Challenge. Następnie przyszło zwycięstwo CodeChef Cook-Off (w obu zawodach młody Białorusin rywalizował z dorosłymi) i to ostatnie – w Kanadzie, które dało mu awans na pierwsze miejsce listy wielokrotnych medalistów IOI.

Specjalnie dla naszych Czytelników przetłumaczyliśmy krótki wywiad z Gennadym, który został przeprowadzony niedawno przez  CodeChef’.com w ramach cyklu artykułów: programista miesiąca.

Kiedy zacząłeś programować?

Stało się to kilka lat temu. Moi rodzice są programistami, a ja zainteresowałem się ich pracą. Wkrótce potem zasugerowali mi żebym sam spróbował programować. Podjąłem próbę i polubiłem to.

Co robisz, kiedy nie programujesz?

Głównie zajmuję się sportem, a czasem czytaniem. Lubię wiele sportów, ale moimi ulubionymi są tenis stołowy i piłka nożna.

Co lubisz najbardziej w CodeChefie?

Dopiero od niedawna zajmuje się CodeChefem, ale lubię rozwiązywać bardzo trudne i wyzywające zadania nawet przez długi okres czasu.

Ile godzin dziennie programujesz?

To zależy od wielu rzeczy, ale średnio jest to od trzech do czterech godzin.

Jaki jest sekret bycia dobrym programistą?

Nie sądzę, żeby był w tym jakiś sekret. Moim zdaniem, jeśli chcesz w czymś odnieść sukces, musisz lubić to, co robisz.

Jakie są Twoje plany na przyszłość?

Ukończyć moje gimnazjum i zacząć studiować, ale nie jestem jeszcze pewien gdzie.

Dziękujemy za wywiad i życzymy dalszych sukcesów!

W związku z tym postanowiliśmy przeprowadzić wywiad z jednym z organizatorów, panem Przemysławem Pietrzkiewiczem.

Contest.pl: Mógłby Pan opowiedzieć odrobinę o sobie? Słyszałem, że długa była Pana droga do studiów informatycznych? :)

Jestem z Katowic i miałem zostać prawnikiem. Długoletnie plany studiów „humanistycznych” zaczęły się chwiać dopiero w klasie maturalnej. Trochę przypadkiem zainteresowałem się wtedy Olimpiadą Informatyczną (do dzisiaj żałuję, że tak późno). W Sopocie nie odniosłem spektakularnego sukcesu, ale teczkę z dokumentami zaniosłem na Politechnikę Śląską w Gliwicach.

Tam dowiedziałem się między innymi, że na informatykę można patrzeć bardzo różnie. Moje spojrzenie było akurat dość odległe od profilu studiów inżynierskich, więc po pierwszym semestrze wyjechałem studiować w Instytucie Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Od miesiąca jestem szczęśliwym posiadaczem tamtejszego tytułu licencjata informatyki:).

Contest.pl: Jak narodził się pomysł stworzenia konkursów serii Spot? Czy pierwsza, listopadowa edycja, była spontaniczną akcją zespołu WPI?

Jeszcze przed zeszłorocznymi wakacjami odbył się portalowy konkurs testowy – pierwowzór obecnych Spotów. Pomyślany był jako sposób na zwrócenie uwagi (wtedy jeszcze – stricte wrocławskiej) młodzieży na powstający Portal. Do jesieni koncepcja dojrzała, pojawiła się nazwa Spot i ukształtował zespół który przygotował cztery kolejne edycje.

Listopadową edycję zapamiętamy na długo – prawie pół tysiąca startujących to było więcej niż się spodziewaliśmy. Było nam bardzo miło, ale dla naszego systemu był to prawdziwy chrzest bojowy.

Contest.pl: Skąd pomysł nazywania kolejnych edycji nazwami pór roku? Obawiam się, że może już nie starczyć nazw od nowego roku szkolnego :)

Sięgnęliśmy po pory roku z uwagi na trzymiesięczne odstępy pomiędzy kolejnymi edycjami. Od tego roku szkolnego do nazw dodamy numery lat. Tak więc – przed nami FallSpot ’10 :).

Contest.pl: Jaka idea stała za konkursem? Jaką dokładnie młodzież chcieli Państwo zainteresować swoim konkursem? Czy chodziło o starych wyjadaczy różnego rodzaju Olimpiad Informatycznych czy raczej młodych programistów, którzy dopiero zaczynali swoją przygodę z programowaniem?

Chcieliśmy zaproponować młodzieży konkurs stworzony z myślą o początkujących zawodnikach. Poza pierwszą 50tką zawodników, którzy jeżdżą na finały Olimpiady Informatycznej są jeszcze setki, jeśli nie tysiące młodych ludzi, którzy dopiero stawiają pierwsze kroki w algorytmice. Naszym celem było zagospodarowanie tego potencjału – zaproponowanie początkującym i średnio zaawansowanym przystępnej możliwości zdobywania konkursowego doświadczenia.

Contest.pl: Trudno było znaleźć sponsorów?

Mecenasem Wrocławskiego Portalu Informatycznego, a więc i Spotów, od samego początku jest Urząd Miasta Wrocławia.

Contest.pl: Czy mógłby Pan stwierdzić, że polskie firmy informatyczne są zainteresowane łożeniem środków na rozwój informatyki wśród młodzieży?

Sam pracuję w jednej z takich firm. Dobre firmy są zainteresowane dobrymi (przyszłymi) programistami.  I dobrą opinią wśród dobrych (przyszłych) programistów. Życie dostarcza wielu pozytywnych przykładów łożenia środków na konkursy informatyczne, jak choćby Potyczki Algorytmiczne finansowane przez ADB, Olimpiada Informatyczna którą od lat wspiera Asseco Poland (wcześniej Prokom), czy Deadline24 – 24 godzinny konkurs organizowany przez Future Processing.

Contest.pl: Biorąc pod uwagę, że jest to już czwarta, zamykająca roczny cykl, edycja konkursu Spot, można zacząć tworzyć pewne podsumowania. Czy uważa Pan, że konkurs dotarł do docelowej grupy młodzieży?

Jak dotąd w Spotach wystartowało prawie tysiąc programistów. To niezły wynik – nie mamy powodów do narzekań. Wśród nich znaleźć można utytułowanych laureatów olimpiad, ale jest też wielu początkujących i średnio-zaawansowanych. I o to chodziło :).

Contest.pl: Czy obserwując fora konkursu i inne zachowania uczestników można stwierdzić, że idea konkursu została spełniona?

Zawodnicy rozwiązują zadania – tak to właśnie miało wyglądać:). A poważniej – chcielibyśmy, żeby zawodnicy wynosili ze Spotów jak najwięcej nowych umiejętności.

We wrześniu zaproponujemy zawodnikom nową funkcjonalność w Portalu. Chcemy udostępnić w wygodnej formie zadania ze wszystkich archiwalnych edycji konkursu. Zrobione zadania będą przeliczane na punkty/gwiazdki. Mamy nadzieję, że przynajmniej część osób będzie chciała ponownie zmierzyć się z zadaniami, których na konkursie nie udało im się zrobić.

Contest.pl: Proszę uchylić rąbka tajemnicy i zdradzić naszym Czytelnikom czy planowane są kolejne edycje konkursu Spot?

TAK:)!

Contest.pl: Dziękuję za wywiad.

Dziękuję bardzo, także za pomoc Contest.pl w promowaniu dotychczasowych edycji Spota.

W imieniu załogi Portalu chciałbym pozdrowić wszystkich czytelników witryny Contest.pl. Zapraszam do odwiedzania WPI – w nowym roku szkolnym planujemy kilka niespodzianek :).

Contest.pl: Jak zaczęła się Twoja przygoda z informatyką?

Anna Piekarska: W I klasie gimnazjum poszłam na kółko, na którym nauczyłam się rysować w pascalu. Z algorytmiką w poważniejszym wydaniu spotkałam się jakieś dwa lata później na kółku na Uniwersytecie Wrocławskim.

Contest.pl: Czy uważasz, że w informatyce płeć ma jakiekolwiek znaczenie?

AP: Nieznaczne. Moim zdaniem to głównie stereotypy nie pozwalają niektórym kobietom zająć się informatyką.

Contest.pl: Czy jest jakieś osiągnięcie, które uważasz za swoje osobiste zwycięstwo?

AP: Raczej nie nadałabym żadnemu osiągnięciu tak wyniosłej nazwy. Być może ono jeszcze nadejdzie. Z większych sukcesów wyróżniłabym uzyskanie czerwonego koloru na Topcoderze.

Contest.pl: Dość często startujesz w zawodach programistycznych (min. ostatnio po raz drugi zajęłaś wysokie miejsce w HSPL), ale czy istnieje jakiś konkretny, szczególny dla Ciebie konkurs w którym chciałabyś osiągnąć sukces?

AP: Oczywiście IOI.  Nie muszę chyba tłumaczyć dlaczego ;)

Contest.pl: Czy jest ktoś kogo mogłabyś nazwać swoim mentorem, czy do wszystkiego doszłaś sama?

AP: Pracowałam sama, jednak od samego początku do pracy motywowali mnie Przemek Uznański i Rafał Nowak.

Contest.pl: Czy wśród uczestników zawodów informatycznych jest ktoś, komu chciałbyś dorównać?

AP: Nie, nie szukam idoli.

Contest.pl: Rozwiązywanie zadań algorytmicznych to zapewne Twoja pasja, czy uczestniczysz w większych projektach programistycznych?

AP: Jak do tej pory nie, ale zamierzam zacząć jak znajdę więcej czasu.

Contest.pl: Jak tę pasję łączysz ze nauką w szkole, czy to Ci raczej pomaga, czy przeszkadza?

AP: Nie przeszkadza, ale też nie pomaga. Jakoś udało mi się te dwie rzeczy pogodzić.

Contest.pl: Poza informatyką osiągasz również wiele sukcesów na polu matematycznym (min. w ostatniej Olimpiadzie Matematycznej). Co było Twoją pierwszą pasją, matematyka czy informatyka?

AP: Zaczęłam od matematyki gdzieś w okolicach początku podstawówki. Informatyka pojawiła się później i okazała się być ciekawym wykorzystaniem zdolności matematycznych.

Contest.pl: Słyszałem też, że zajmujesz się szachami. Mówi się, że są bardzo stymulujące dla umysłu. Pomogły Ci w rozwoju matematycznym albo informatycznym?

AP: Szachami poważniej zajmowałam się w podstawówce i gimnazjum. Później z braku czasu na szachy i informatykę jednocześnie, musiałam jedno odrzucić. Szachy ukształtowały moje psychiczne nastawienie do wszelkiego rodzaju konkursów. Głównym zyskiem będzie chyba umiejętność szybkiego podniesienia się po porażce.
Contest.pl: Czy wiążesz swoją przyszłość zawodową ze swoimi osiągnięciami w zawodach informatycznych lub matematycznych?

AP: Nie mam jeszcze konkretnych planów ale raczej tak.

Contest.pl: Dziękujemy za wywiad i życzymy dalszych sukcesów.

High School Programming League, czyli liga programistyczna szkół ponadgimnazjalnych, to konkurs kierowany do uczniów o zainteresowaniach ścisłych i technicznych, a zwłaszcza matematycznych i informatycznych. Zadania udostępniane są w ramach portalu konkursowego SPOJ, po pięć w każdej z pięciu serii – razem dwadzieścia pięć zadań do rozwiązania w okresie od września do kwietnia. Głównemu konkursowi towarzyszą konkursy specjalne, dla których publikowane są oddzielne rankingi. Wszystkie treści można przeczytać w dwóch językach: polskim i angielskim.
W tegorocznych zawodach wzięło udział ponad 2000 uczestników, a oficjalnie zarejestrowało się 97 szkół z 9 krajów, głównie z Polski. Na temat przebiegu konkursu rozmawiamy z Łukaszem Kusznerem, jednym z organizatorów konkursu.

Contest.pl:  Czy formuła konkursu różni się od innych zawodów dla programistów?
Łukasz Kuszner: Tak, trochę się różni. Konkursem o bardzo podobnym charakterze jest CodeChef, ale jest to otwarty międzynarodowy konkurs bez limitu wieku, który odbywa się co miesiąc od około roku. Inne konkursy programistyczne mają zwykle formułę zbliżoną do ACM ICPC (konkursy drużynowe, gdzie jest do rozwiązania zestaw zadań w ciągu bardzo ograniczonego czasu, zwykle 5 godzin), Olimpiad Informatycznych (konkursy indywidualne dla uczniów), takich jak Polska Olimpiada Informatyczna, gdzie jedynie w pierwszym etapie uczniowie mają więcej czasu na zadania lub maratonów programistycznych takich jak Challange24, który trwa 24 godziny. Są jeszcze konkursy o zupełnie innych charakterze, na przykład takie, gdzie wymagane jest przygotowanie projektu na zadany temat. Podstawowym wyróżnikiem High School Programming League jest długi czas na rozwiązanie zadań algorytmicznych w czasie całego konkursu.

Contest.pl: Skąd wziął się pomysł na taką formułę?
ŁK: W 2004 roku odbyła się ostatnia edycja DASM Programming League – trochę niszowego, ale bardzo ciekawego konkursu. High School Programming League rozwija tę inicjatywę.

Contest.pl: Jak wygląda typowe zadanie konkursowe?
ŁK: Każde z zadań polega na napisaniu programu komputerowego. Treść zadania opisuje dane wejściowe i formułuje problem, który należy rozwiązać.
Na przykład: treść zadania opisuje system naliczania odsetek na koncie bankowym, danymi wejściowymi mogą być: stan konta, liczba okresów odsetkowych i oprocentowanie, a zadaniem programu obliczenie spodziewanej kwoty odsetek.

Contest.pl: Czy w porównaniu do innych zadań to byłoby łatwe zadanie, czy raczej trudne?
ŁK: Jedno z najłatwiejszych. Trudniejsze zadania wymagały wiedzy i umiejętności znacznie wykraczających poza program nauczania realizowany w większości szkół.

Contest.pl: Jakiego rodzaju przygotowanie, jakie umiejętności uczestników decydują o zwycięstwie w konkursie?
ŁK: Z pewnością niezbędne jest przygotowanie matematyczne i umiejętność programowania. Konieczna jest też duża motywacja, systematyczność, dokładność i zaangażowanie, ale moim zdaniem decydujące znaczenie ma kreatywność w podejściu do zadań typu challenge, które rozstrzygają o zwycięstwie. Mniejsze znaczenie ma odporność na stres i zdolność koncentracji w ściśle określonym momencie.

Contest.pl: Proszę powiedzieć coś więcej o tych zadaniach.
ŁK: Są to zadania, dla których nie jest znane najlepsze rozwiązanie. Najczęściej są one inspirowane aktualnymi problemami naukowymi. Naszym zamysłem jest tu stymulowanie u uczestników cech i umiejętności potrzebnych w pracy naukowej, konstruktorskiej i wynalazczej. Zadania o podobnym charakterze były formułowane przez DIMACS w ramach DIMACS Challenges – amerykańską instytucję współtworzoną przez Uniwersytety Rutgers i Princeton oraz takie firmy jak AT&T Labs – Research, czy Alcatel-Lucent Bell Labs.

Contest.pl: Czy uczestnicy wnoszą opłaty za uczestnictwo w konkursie?
ŁK: Nie, uczestnictwo jest bezpłatne, nie ma żadnych opłat. W tym roku było to możliwe dzięki wsparciu Politechniki Gdańskiej, miasta Gdynia i kilku innych firm, oraz dzięki organizatorom: firmie Sphere Research Labs i Stowarzyszeniu Talent oraz pracy ochotników.

Contest.pl: W jaki sposób zadania są oceniane?
ŁK: Ocena poprawności rozwiązania odbywa się automatycznie zaraz po nadesłaniu zgłoszenia. Dzięki temu uczeń, jeśli popełnił błąd, może dalej pracować nad swoim rozwiązanie. Ma to kapitalne znaczenie motywacyjne. Z praktyki dydaktycznej wiemy, że uczniowie rzadko wracają do źle rozwiązanych zadań jeśli nie będzie to miało wpływu na ocenę. Dlatego w High School Programming League rozwiązanie każdego zadania można zgłaszać wielokrotnie.

Contest.pl: Jaki jest zatem cel organizacji tego konkursu?
ŁK: Jednym z celów jest prezentacja i popularyzacja platformy SPOJ, na której konkurs się odbywa. Metody kształcenia z wykorzystaniem systemów z automatyczną oceną prac mogą w znacznym stopniu usprawnić proces dydaktyczny, zwiększając efektywność pracy nauczyciela i motywację uczniów.

Contest.pl: Mogą, ale nie muszą?
ŁK: Platforma to narzędzie, a każdego narzędzia można używać źle lub dobrze. Od kilku lat prowadzimy badania nad zastosowaniem automatycznej oceny umiejętności w procesie dydaktycznym. W wyniku tych badań powstała metoda ISEL (ang. Intelligent System for Enhanced Learning), która sumuje nasze doświadczenia w tym zakresie.

Contest.pl: Konkurs miał się zakończyć zawodami w Trójmieście – wiemy już, że wielki finał się nie odbędzie, dlaczego tak się stało?
ŁK: Takie zawody to duże przedsięwzięcie. Część zawodników jest niepełnoletnia, trzeba im zapewnić opiekę, bezpieczeństwo i godne warunki. Po przeanalizowaniu sytuacji stwierdziliśmy, że nie jesteśmy w stanie przygotować zawodów na miejscu na należytym poziomie. Częściowym wytłumaczeniem niech będzie dla nas, iż liczyliśmy na wsparcie, którego ostatecznie nie udało się uzyskać. Wiem, że są osoby które czekały na te zawody, ciężko pracowały na prawo wzięcia w nich udziału i teraz są zawiedzione. Mogę jedynie przeprosić uczestników w imieniu wszystkich osób zaangażowanych w przygotowanie konkursu.

Contest.pl: Jak zatem ocenia Pan tegoroczną edycję?
ŁK: Bardzo pozytywnie. Do konkursu zgłosiło się prawie dwa razy więcej szkół niż w ubiegłorocznej edycji, dokonaliśmy drobnych zmian w regulaminie, które spowodowały, że rywalizacja była bardziej emocjonująca. Pojawiło się co najmniej kilka ciekawych, oryginalnych zadań. Konkurs cieszy się rekomendacjami kilku Olimpiad Informatycznych, naukowców i znanych zawodników, w tym członków Honorary Board. Poziom wiedzy, umiejętności i zaangażowanie uczestników oceniam jako wysoki. Sądzę, że drugą edycję High School Programming League można uznać za udaną.

Najlepsi w rankingu indywidualnym: :

Najlepsze szkoły to:

1. Physico-technical Lyceum #1 w Saratowie, Rosja
(opiekun: Udalova Tatyana Lvovna)
2. Liceum Ogólnokształcące im. Marynarki Wojennej RP w Gdyni, Polska
(opiekun: Ryszard Szubartowski)
3. V Liceum Ogólnokształcące im. A. Witkowskiego w Krakowie, Polska
(opiekun: Andrzej Dyrek)
4. I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Białymstoku, Polska
(opiekun: Ireneusz Bujnowski)
5. VIII Liceum Ogólnokształcące im Marii Skłodowskiej-Curie w Katowicach, Polska
(opiekun: Adam Respondek)

Contest.pl: Jakie były Pana początki z informatyką?

Michał Małafiejski: Mój kontakt z informatyką był dość przypadkowy, w szkole średniej interesowałem się matematyką i fizyką, jednak decydując się na pozostanie na studiach w Gdańsku, mój wybór padł na Informatykę na Politechnice Gdańskiej, może dlatego że od dzieciństwa eksperymentowałem z komputerami (Atari, PC z serii x86). Studia na  Informatyce nie przeszkodziły mi rozwijać swoich zainteresowań matematycznych na Uniwersytecie Gdańskim.

Contest.pl: Czy wydaje się Panu że pomogłoby w początkowych fazach edukacji takie serwisy jak SPOJ czy EduGiants?

MM: Patrząc z perspektywy, bardzo żałuję że w czasach mojej młodości licealnej i studenckiej nie było takich systemów i mój kontakt z informatyką algorytmiczną ograniczał się do kilku książek.

Contest.pl: Jak ocenia Pan skalę zmian w edukacji informatycznej w ostatnich latach?

MM: Obserwując rozwój i zaangażowanie moich studentów podczas stawiania pierwszych kroków w informatyce, mogę śmiało potwierdzić, że system SPOJ (i podobne do niego) pozwalają w zaskakujący sposób wciągnąć młodego człowieka w informatykę i umożliwić mu bardzo szybki rozwój. Serwis SPOJ, wzorowany na innych tego typu systemach „Online Judge”, udało się stworzyć z grupą zapaleńców (studentów i kolegów z katedry) i rozwinąć do jednego z największych tego typu systemów na świecie. Wielu studentów przychodziło na konsultacje i „drążyło” wiele z zadań, np. pytali mnie o dość zaawansowane algorytmy szybkiego mnożenia (oparte o tzw. szybką transformatę Fouriera). Setki maili kierowanych do administratorów SPOJa zawierało szczegółowe pytania dotyczące problemów z którymi walczyli młodzi ludzie. Zdaliśmy sobie wtedy sprawę, jak bardzo ważna jest dodatkowo pomoc człowieka w samokształceniu.  Wszystkie te obserwacje postanowiliśmy wykorzystać w koncepcji platformy EduGiants.

Contest.pl: Rynek edukacji informatycznej rozpoczął swój rozwój całkiem niedawno. Skąd u Pana siła i motywacja by wciąż wymyślać nowe i ulepszać istniejące techniki nauczania i oceny umiejętności?

MM: Odkąd zatrudniłem się na Politechnice Gdańskiej jako asystent, a później adiunkt, obok pracy naukowej starałem się również wyzwalać entuzjazm i pasję wśród młodych ludzi, od których notabene można się wiele nauczyć i zarazić pasją. Prowadziłem przez wiele lat Informatyczną Ligę Zadaniową, organizowałem wraz ze studentami z Koła Naukowego „Sphere” wiele konkursów i wykładów otwartych. Poznałem wielu młodych ludzi, którzy później stali się moimi kolegami z katedry lub Wydziału, wspólnie z nimi zaczęliśmy rozwijać system SPOJ. Ilość pracy z tym związana i nasze zaangażowanie wymagało w pewnym momencie solidnych podstaw finansowych, szkoda nam było zostawić ten projekt w momencie, gdy kilkadziesiąt tysięcy ludzi z całego świata korzystało z niego w szkole, na studiach, czy dokształcając się samodzielnie. W budowę koncepcji nauczania i niektórych elementów systemu włączyło się wiele osób z zagranicy, m.in. z Niemiec, Wietnamu, USA, Rosji i kilkunastu innych. Ich cenne sugestie i rady pozwalały dostosowywać funkcjonalność systemu do nauczania w szkole i na uczelni. Wszystkie te cenne zdobyte przez lata doświadczenia, postanowiliśmy wykorzystać i pomagać nauczycielom wprowadzać nowe technologie w nauczaniu informatyki, m.in. w V LO w Gdańsku, w I LO w Białymstoku. Wydaje nam się, że warto propagować wśród nauczycieli i młodzieży te wszystkie narzędzia, stąd tez pomysł na stworzenie portalu contest.pl.

Contest.pl: W Internecie dostępnych jest wiele materiałów i miejsc, gdzie teoretycznie można szukać pomocy…

MM: Też, tak początkowo uważaliśmy, ale wszystkie one mają jednak istotne wady. Po pierwsze, różnych samouczków i poradników jest tak dużo, że początkująca osoba nie jest w stanie wybrać materiałów dostosowanych do swojego poziomu. Jeśli nawet trafi na dobry materiał, to i tak nie jest w stanie samodzielnie go przerobić, nie ma jej kto zadawać ćwiczeń i ich sprawdzać. Nie ma kto wskazywać kierunku dalszego rozwoju, poprowadzić dalej. Brakuje nauczyciela, którego nie mogą zastąpić fora internetowe, gdzie trudno wyłowić wartościowe porady w zalewie zdezaktualizowanych lub niewiele wnoszących postów i pytań pozostawianych bez odpowiedzi.

Contest.pl: Co nowego wprowadziła Pańska firma czego tak brakowało dotychczas na rynku edukacji przez internet?

MM: Darmowe kompilatory i interpretery dostępne przez przeglądarkę (ideone.com), możliwość prowadzenia własnej strony z zadaniami przez nauczyciela (Scarky.com), prowadzenie kółek zainteresowań (spoj.pl) czy wreszcie możliwość prowadzenia przez nauczycieli regularnych kursów jako Tutorzy na platformie EduGiants, to  wszytko naszym zdaniem otwiera zupełnie nowe możliwości dla nauczycieli informatyki w szkołach.

Contest.pl: Czy wobec tego można powiedzieć, że kursy na EduGiants to takie zdalne korepetycje?

MM: W pewnym sensie tak, gdyż w ramach kursu zapewniamy bezpośredni kontakt z prowadzącym zajęcia.

Contest.pl: Zdalne korepetycje można chyba prowadzić i bez platformy, choćby w oparciu o zadania na SPOJ-u?

MM: Mechanizmy, jakie udostępniał SPOJ osobom prowadzącym zajęcia również oceniamy jako niewystarczające. System był pomyślany jako platforma konkursowa i dopiero po pewnym czasie zaczął być używany do prowadzenia zajęć. Dlatego uznaliśmy, że konieczny jest nowy serwis, który z jednej strony zapewni uczniom i studentom większe wsparcie a z drugiej strony da lepsze narzędzia prowadzącym zajęcia. Postanowiliśmy również zaprojektować nowy interfejs i wygląd platformy w sposób, który da większy komfort pracy i uprzyjemni naukę. Zamierzamy również udostępnić system certyfikowanym przez nas korepetytorom. Dzięki temu  użytkownik otrzyma usługę taniej przy zapewnieniu wysokiej jakości.

Contest.pl: A skąd nazwa portalu?

MM: Udostępniając portal konkursowy SPOJ mam przyjemność obcować z wybitnymi ludźmi o ponadprzeciętnej inteligencji, entuzjazmie, zaangażowaniu i pracowitości, które to cechy po latach pracy czynią z nich prawdziwych gigantów. Wygrywają międzynarodowe konkursy, są cenionymi nauczycielami a czasem stoją u progu kariery naukowej. Spośród nich został wyłoniony zespół tworzący EduGiants – praca w nim to prawdziwa przyjemność porównywalna z dokonywaniem odkryć w nauce. Ale mówiąc EduGiants, mam na myśli przede wszystkim szansę, jaką stwarzamy adeptom naszych kursów.

Contest.pl: Na EduGiants zamieszczony został cytat Isaac’a Newton’a: „Jeśli sięgałem wzrokiem dalej niż inni to dlatego, że stałem na ramionach olbrzymów”. Jak rozumie Pan te słowa i jakie miały one wpływ na Pana spojrzenie na nowy projekt?

Michał Małafiejski: Cytat ten skojarzył mi się z zaproponowaną nazwą nowej platformy do nauczania – „EduGiants”, może dlatego że jako naukowiec często korzystam ze scholar.google.com. Podczas planowania budowy platformy EduGiants – dość szybko zdałem sobie sprawę, że ważne jest przesłanie, cytat, motto – i słowa Newtona chyba najlepiej opisują naszą wizję, w której obok wykorzystania naszych technologii do automatyzacji procesów sprawdzania rozwiązań, równie ważny był człowiek – Tutor – który ma wprowadzać młodego adepta informatyki w świat programowania i algorytmów.

Contest.pl: Jakie zatem zalety ma kształcenie za pomocą EduGiants w stosunku do form tradycyjnych?

MM: Ważne jest zrozumienie, że technologia, której używamy nie ma zastąpić osobistego kontaktu ucznia i nauczyciela, ma go „jedynie”, a może „aż” usprawnić.

Ale to oczywiście nie wszystko. Nowa metoda ISEL (ang. Intelligent System for Enhanced Learning) to autorska metoda nauczania, dzięki której wysiłki osoby uczącej się są skierowane na sam proces zdobywania umiejętności i wiedzy, przez co nauka jest skuteczniejsza i znacznie przyjemniejsza.

Contest.pl: Jakie oprogramowanie jest wymagane po stronie użytkownika?

MM: Cały proces nauki będzie wymagał tylko przeglądarki internetowej i dostępu do sieci.

Contest.pl: Co jest nowego w tej metodzie?

MM: ISEL (ang. Intelligent System for Enhanced Learning) to autorska metoda nauczania, dzięki której wysiłki osoby uczącej się są skierowane na sam proces zdobywania umiejętności i wiedzy, przez co nauka jest skuteczniejsza i znacznie przyjemniejsza. Inteligentne systemy umożliwiają wykonywanie ćwiczeń w dowolnym czasie i zapewniają natychmiastową ocenę efektów pracy. Nie zastępują one wiedzy i doświadczenia wykładowców, którzy przygotowują program i metodologię nauczania specjalnie przystosowaną do ISEL, jednak ułatwiają wykorzystanie tych środków. Dodatkowym atutem jest bezpośredni kontakt z tutorem, indywidualnym nauczycielem, który śledzi postępy i pomaga rozwiązywać napotkane problemy. Tutorzy EduGiants posiadają najwyższe kwalifikacje w nauczaniu, są wykładowcami na wyższych uczelniach lub wybitnymi nauczycielami.

Contest.pl: Jakie zatem zalety ma kształcenie za pomocą EduGiants w stosunku do form tradycyjnych?

MM: Korzyści kształcenia według metody ISEL są wielorakie. Zaczynając od automatycznej oceny poprawności rozwiązania zadań, która pozwala nauczycielom zaoszczędzić czas przy pracy z uczniem poprzez odpowiedni system motywacyjny dla uczniów. ISEL to nie jest cudowny środek, to efekt naszej pracy nad optymalizacją procesu dydaktycznego. Ważne jest zrozumienie, że technologia, której używamy nie ma zastąpić osobistego kontaktu ucznia i nauczyciela ma go „jedynie”, a może „aż” usprawnić.

Ale to oczywiście nie wszystko. Dzięki modelowi udostępniania usług (SaaS – ang. Software as a Service) użytkownik indywidualny nie musi spełniać żadnych restrykcyjnych kryteriów potrzebna jest tylko przeglądarka internetowa i dostęp do sieci.

Dalej, treści programowe i zestawy zadań będą dostępne 24 godziny na dobę, a wszelkie błędy i niejasności poprawiane na bieżąco przez naszych wykładowców. Wprowadzimy w ten sposób do edukacji koncepcję żyjących artykułów (ang. living articles) znanych z czasopism naukowych.

Contest.pl: Skąd pochodzą środki na stworzenie platformy, jak Państwo o nie aplikowali?

MM: To może zabrzmi dziwnie, ale mimo że projekt pasuje do co najmniej kilku atrakcyjnych programów wspierających tego rodzaju przedsięwzięcia, to nie aplikowaliśmy o żadne dotacje. Uważamy, że jedyną szansą na powodzenie tego przedsięwzięcia jest sprostanie wymogom użytkowników. Do tej pory inwestowaliśmy wyłącznie własne środki.

Bardzo duże wsparcie otrzymujemy również od Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni, dzięki któremu w ogóle możemy rozwijać skrzydła jako firma.

Contest.pl: Jakie to wsparcie?

MM: PPNT wykazuje dużo inicjatywy w stworzeniu optymalnych warunków dla firm innowacyjnych. Dla nas bardzo ważne są elementy infrastruktury: niezawodne, szerokopasmowe łącze ze światem, Ośrodek Informacji Patentowej, możliwość wykorzystania sal konferencyjnych, i wiele innych udogodnień, które w znacznym stopniu ułatwiają prowadzenie firmy.

Contest.pl: A firma, skąd pochodził kapitał założycielski?

MM: Kapitał założycielski był bliski minimum ustawowego. Gdy zakładaliśmy firmę inspirowali nas tacy ludzie jak Tadeusz „Tad” Witkowicz, czy Zbigniew Drzymała; od tego czasu udało nam się zrealizować kilka projektów, liczymy na kolejny sukces.

Contest.pl: Czy to dobry moment na taką inicjatywę, jest kryzys, spowolnienie gospodarcze…?

MM: Wiele się mówi ostatnio o konieczności kształcenia w kierunkach technicznych, Ministerstwo Edukacji, władze samorządowe i same szkoły podejmują inicjatywy zmierzające do popularyzacji matematyki, informatyki i nauk przyrodniczych, podobnie działania są podejmowane w innych krajach, gdzie również dostrzega się konieczność kształcenia w tych obszarach i jest jasne, że nie można czekać – ten mityczny dobry moment może nigdy nie nadejść.

Na co dzień obserwujemy, że wiele się dzieje dzięki wspaniałym ludziom – zapaleńcom, którzy z niesamowitym oddaniem kształcą na najwyższym światowym poziomie, czasem w dość trudnych warunkach. Naszą misją jest ich wskazać jako wzór do naśladowania, dostarczyć profesjonalne narzędzia, gotowe materiały i metody, aby mogli kształcić jeszcze lepiej przy mniejszym nakładzie pracy. Jeśli chcemy budować nowoczesny kraj, to nie ma innego wyjścia.

Swoimi dotychczasowymi działaniami udowodniliśmy, że jako firma jesteśmy w stanie tworzyć rozwiązania innowacyjne w skali światowej. Teraz chcemy nauczyć studentów EduGiants, że oni też są w stanie; wskazać im drogę i możliwości.

Contest.pl: Być może ten rodzaj działalności to rzeczywiście strzał w dziesiątkę i świetny pomysł na nowy biznes, nie boicie się konkurencji?

MM: Nie i  powiem więcej, udostępniamy jądro naszego serwisu podmiotom trzecim nawet jeśli chcą tworzyć konkurencyjne portale. Wykorzystują go między innymi CodeChef.com oraz ExpertRating.com. Głównym polem naszej działalności jest tworzenie narzędzi do automatycznej weryfikacji umiejętności.

Contest.pl: Jak by Pan porównał EduGiants do innych platform kursowych obecnych na rynku?

MM: Naszym zdaniem EduGiants tworzy zupełnie nową jakość, łącząc w sobie nowatorskie elementy technologiczne, mechanizmy motywacyjne i bezpośredni kontakt z wysokiej klasy specjalistami. O ile wiemy takich rozwiązań nikt jeszcze nie oferuje.

ISEL to coś więcej niż e-learning. ISEL ukierunkowany jest na sam proces nabywania konkretnych umiejętności, zdecydowanie skracając czas i pozwalając wykorzystać go bardziej efektywnie. Aby lepiej zrozumieć czym jest ISEL, zapraszamy do odwiedzenia platformy EduGiants.

Twórcą portalu jest technologiczna firma Sphere Research Labs z siedzibą w Pomorskim Parku Naukowo Technologicznym, zajmująca się tworzeniem narzędzi do zdalnego nauczania i oceny umiejętności. W portalu wykorzystano silnik SPOJ Engine stosowany do tej pory głównie w portalach konkursowych CodeChef, Scarky i SPOJ oraz w Ideone – serwisie typu pastebin nowej generacji.

Imię: David Stolp
Wiek: 24
Uczelnia: California State University, Chico
Login: pieguy

Kiedy i jak zacząłeś programować?
Uczestniczyłem w paru kursach programowania C++ na Uniwersytecie podczas mojej edukacji w liceum, ale zaczęły mi się nudzić i nawet oblałem jedną klasę. Zacząłem pasjonować się programowaniem, kiedy zacząłem uczyć się C.

Co robisz, kiedy nie programujesz?
Kiedy nie śpię albo gotuję jestem prawie zawsze przy komputerze oprócz okazjonalnych wycieczek wspinaczkowych (niedawno wróciłem z Doliny Śmierci w Kaliforni).

Co lubisz najbardziej w CodeChef’ie?
Format konkursu. Lubię pracować nad kilkoma problemami w tym samym czasie zamiast koncentrować się tylko na jednym zadaniu aż je ukończę.
Ile godzin dziennie programujesz?
Prawdopodobnie około 8 do 10.

Jaka jest twoja ulubiona książka?
“The Art of Computer Programming”. Zawsze wolałem Knuth’a nad Tolkiena i Rowling.
Jeśli mógłbyś zjeść obiad z jakąś sławną osobą to z kim i co byś zjadł?

Z Megan Fox. Jeśli nie byłaby dostępna to z Richardem Stallmanem. Nie wiem co zjadłbym na obiad, ale na deser zjadłbym placek.

Jakie są Twoje plany na przyszłość?
Niedawno zabrałem się za pracę magisterską, a po niej zamierzam zabrać się za doktorat.

Ostania zacięta seria HSPL spowodowała spore zamieszanie w klasyfikacji generalnej. Zdobywca maksymalnej ilości punktów – Jakub Pachocki – zdeklasował przeciwników i objął pozycję lidera High School Programming Leauge! Ponadto Jakub zwyciężył w jednej z ostatnich rund TopCodera czego mu serdecznie gratulujemy! Postanowiliśmy zadać mu kilka pytań, byście mogli bliżej poznać lidera HSPL.

Contest.pl: Jak zaczęła się Twoja przygoda z informatyką?

Jakub Pachocki: Odkąd pamiętam ciekawiło mnie rozwiązywanie zagadek logicznych i innych problemów matematycznych. Algorytmiką zainteresowałem się w trzeciej klasie gimnazjum za sprawą mojego nauczyciela, pana Ryszarda Szubartowskiego.

Contest.pl: Całkiem niedawno udało Ci zdobyć maksymalną ilość punktów na drugim etapie Olimpiady Informatycznej jako jednej z dwóch osób z całej Polski. Jakie to uczucie wiedzieć że jest się w ścisłej czołówce?

JP: Oczywiście przyjemne. Uzyskanie tzw. „full score’a” zawsze poprawia nastrój.

Contest.pl: Czy jest jeszcze jakieś osiągnięcie, które uważasz za swoje osobiste zwycięstwo?

JP: Jestem dumny z tego, że udało mi się uzyskać maksymalną liczbę punktów w rundzie zdalnej Potyczek Algorytmicznych 2009 – zadania były bardzo ciekawe, zajęły mi sporo czasu i dały dużo radości.

Contest.pl: Po ostatniej, wyjątkowo zaciętej czwartej rundzie High School Programming League jesteś na pierwszym miejscu klasyfikacji generalnej. Ciężko było konkurować z takimi zawodnikami jak Grzegorz Guśpiel czy Vasiliv Mokin?

JP: Niełatwo – zwłaszcza w poprzedniej serii miałem wrażenie, że wygrałem o włos.

Contest.pl: Dość często startujesz w zawodach programistycznych, ale czy istnieje jakiś konkretny, szczególny dla Ciebie konkurs w którym chciałbyś osiągnąć sukces?

JP: Chciałbym wystartować i uzyskać dobry wynik w tegorocznej Międzynarodowej Olimpiadzie Informatycznej.

Contest.pl: Czy wśród uczestników zawodów informatycznych jest ktoś, komu chciałbyś dorównać?

JP: Zdążyłem poznać już wiele ciekawych postaci. Bardzo imponuje mi elegancja i bezbłędność rozwiązań pisanych przez lidera TopCodera, Piotra Mitriczewa z Rosji.

Contest.pl: Rozwiązywanie zadań algorytmicznych to zapewne Twoja pasja, czy uczestniczysz w większych projektach programistycznych?

JP: Jak dotąd nie.

Contest.pl: Jak tę pasję łączysz ze nauką w szkole, czy to Ci raczej pomaga, czy przeszkadza?

JP: Nauka w szkole? Raczej nie pomaga, ale udaje mi się te dwa zajęcia pogodzić.

Contest.pl: Jakie są Twoje zainteresowania poza informatycznymi?

JP: Matematyka. A poza naukami ścisłymi – lubię oglądać filmy, czytać książki przygodowe, grać w piłkę nożną.

Contest.pl: Czy wiążesz swoją przyszłość zawodową ze swoimi osiągnięciami w zawodach informatycznych?

JP: Chcę podjąć studia na kierunku matematyczno – informatycznym, więc zapewne jakieś podobieństwa będą istniały.

Contest.pl: W tym roku zająłeś drugie miejsce w Spontanicznym Konkursie Informatycznym i miałeś okazję, wraz z kolegami z liceum, wziąć udział w CEPC we Wrocławiu rywalizując z najlepszymi studentami w Europie Środkowej, czy możesz podzielić się swoimi wrażeniami z tej imprezy?

Grzegorz Guśpiel: SKI było dość pracochłonne, bo każde rozwiązanie trzeba było intensywnie testować. Ale warto było. Podobało mi się we Wrocławiu. Połaziliśmy po mieście, pograliśmy w Counter-Strike’a ze znajomymi studentami. Co do właściwych zawodów. Zadania były dość trudne. Gdy skończyliśmy pisać, mieliśmy raczej kiepskie humory, bo nie dokończyliśmy jednego z zadań. Ale nie było źle. Bardzo się cieszę, że mogliśmy napisać ten konkurs. Na koniec dostaliśmy nagrody i wzięliśmy udział w pożegnalnym bankiecie.

Contest.pl: Jaki inny swój występ uważasz za istotny?

GG: Udział w ostatnich Potyczkach Algorytmicznych był dla mnie dużym wyzwaniem. Podczas tygodniowych zawodów pojawiło się sporo trudnych zadań, więc wiele się nauczyłem. Podczas finału mogłem spróbować swoich sił z najlepszymi.

Contest.pl: Po trzech rundach High School Programming League jesteś  na pierwszym miejscu, czy uważasz to za sukces?

GG: Tak, uważam to za sukces. Najbardziej cieszę się z I serii, ponieważ wymyśliłem wtedy ciekawy algorytm aproksymacyjny.

Contest.pl: Dość często startujesz w zawodach programistycznych, które z nich są dla Ciebie najważniejsze, czy masz jakieś cele/marzenia z tym związane?

GG: Moje główne cele dotyczą tegorocznych olimpiad przedmiotowych. Na pierwszym miejscu stawiam Olimpiadę Informatyczną. Jeśli chodzi o marzenia, to bardzo chciałbym pojechać na IOI.

Contest.pl: Czy jest jakaś osoba, którą szczególnie cenisz za osiągnięcia w takich zawodach?

GG: Z osób, które znam, to Kubę Pachockiego – za umiejętność dostrzegania oryginalnych rozwiązań skomplikowanych problemów algorytmicznych.

Contest.pl: Rozwiązywanie zadań algorytmicznych to zapewne Twoja pasja, czy uczestniczysz w większych projektach programistycznych?

GG: Na razie nie, nie mam kiedy:) Zawsze chciałem spróbować, ale z tego rodzaju projektami poczekam do ukończenia szkoły.

Contest.pl: A jak tę pasję łączysz ze nauką w szkole, czy to Ci raczej pomaga, czy przeszkadza?

GG: Muszę się przyznać, że ostatnio trochę zaniedbałem szkołę… Niedługo zaczną się matury i trzeba będzie się do nich przygotować, więc raczej przeszkadza.

Contest.pl: W tym roku kończysz naukę w liceum, gdzie wybierasz się na studia?

GG: Myślę głównie o Informatyce Analitycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Contest.pl: Co Twoim zdaniem było najważniejsze w Twojej dotychczasowej edukacji, co byś poradził młodym ludziom, którzy właśnie kończą gimnazjum i chcieliby dobrze programować?

GG: W szkole (V LO w Krakowie) miałem od pierwszej klasy doskonałe warunki. Algorytmika 2 razy w tygodniu prowadzona przez UJ, świetna informatyka, liczne kółka, porządne warsztaty naukowe w górach. Sporo się też nauczyłem od poprzedniego rocznika, który postawił poprzeczkę bardzo wysoko.

Contest.pl: A jakie są Twoje zainteresowania poza informatyczne?

GG: Lubię matematykę, która ma dużo wspólnego z informatyką. Dużo frajdy sprawia mi windsurfing i nurkowanie. Na obozach sporo gram w ping-ponga, a zimą jeżdżę na nartach. Od czasu do czasu gram na gitarze lub na keyboardzie.

Contest.pl: Dziękujemy za rozmowę!